چشم به راهت

67 گفتی که بگویم ز تو و کار گناهت دل می بری و می بری آن صورت ماهت موجی بده از آن نگه حامل اعجاز غم می برد از دل به خدا موجِ نگاهت تو در پی آنی که کشم رنج و مشقت من در پی آن تا برسانم به رفاهت بس آه مرا از تو به لب آمد و هرگز در سینه نبینم اثر از شعله ی آهت رفتی و چه دانی ز دل سوخته ی ما ؟ تا روز قیامت شده دل چشم به راهت طارق خراسانی 21 اردیبهشت 1400