سرود خدایی

27 کسانی که در عاشقی داورند گهر داده شعر تری میخرند چو چشم خرد را گشایی به چرخ « بنی آدم اعضای یک پیکرند » در آنجا که رحم و مروَّت بُوَد همه یار و غم خوارِ یکدیگرند دوی چون درآید به فرهنگ عقل سر نیزه ، سَرهای خود می بَرند ز “طارق” شنیدم، همه کائنات سرود خدایی ز یک دفترند